Archiwum autora: prace

Nasycenie strony słowami kluczowymi

Pozornie wydaje się, że im więcej razy stosujemy jakieś słowo kluczowe na stronie tym uzyskamy lepszy efekt. W tym stwierdzeniu jest trochę racji, ale wszystko musi mieć umiar. Musimy zachować odpowiednie proporcje tak, aby nasza strona wyglądała naturalnie. Możemy przyjąć, że bezpieczną granicą wobec występowania powtórzeń tych samych słów kluczowych na stronie to:

  • Fraza jednowyrazowa – maksymalnie 7% (zalecane 4 – 6%)
  • Fraza dwuwyrazowa – maksymalnie 5 %
  • Fraza trzywyrazowa – max 3%

Warto zaznaczyć, że powyższe wartości dotyczą procentowego udziału słów kluczowych w całym tekście. Należy również pamiętać o ilości powtórzeń, która niezależnie od wskaźnika procentowego powinna nie być większa niż 20.

Podsumowując optymalizację treści strony pod względem nasycenia słowami kluczowymi należy pamiętać o kilku zasadach:

  • Content powinien być jak najbardziej naturalny.
  • Trzeba pamiętać o maksymalnym procentowym nasyceniu słów kluczowych.
  • Należy używać kropek do rozdzielania zdania.
  • Im wyżej znajduje się słowo kluczowe tym dla wyszukiwarki jest ono ważniejsze.
  • W jednym zdaniu powinny znajdować się maksymalnie 2 wystąpienia tego samego słowa kluczowego.
  • Nie można powtarzać tego samego zdania ze słowem kluczowym kilkakrotnie.

Wysyłka biuletynów informacyjnych

Aby nie zmarnować rezultatów kampanii promocyjnej firmowej witryny WWW (prowadzonej np. za pomocą bannerów reklamowych albo w mediach tradycyjnych), firma powinna zatroszczyć się o to, żeby przyciągniętego do jej strony w wyniku takiej kampanii użytkownika sieci zmienić w regularnego bywalca na niej. Służy temu celowi stworzenie biuletynu informującego o zmianach na stronie, który jest rozsyłany do wszystkich użytkowników, którzy podczas swoich poprzednich wizyt wyrazili zgodę na jego otrzymywanie. Tym sposobem internauta nie musi odwiedzać witryny, żeby wiedzieć, co się na niej dzieje, firma zaś zyskuje pewność, że konsumenci najbardziej zainteresowani jej produktami lub działalnością będą wiedzieli o każdej zmianie na jej stronie WWW.

Sponsoring sieciowy

Umieszczenie odnośników (najczęściej w postaci banneru reklamowego lub firmowego logo) do firmowej witryny WWW w innych miejscach w sieci, umożliwia także sponsorowanie przez firmę serwisów WWW oraz list lub grup dyskusyjnych. Podstawową korzyścią z sieciowego sponsoringu, oprócz oczywiście zwiększania świadomości istnienia witryny i generowania jej odwiedzin, jest także budowanie pozytywnego wizerunku sponsora, który zyskuje sobie wdzięczność i przychylność internautów, bo umożliwia im korzystanie z usług lub informacji, do których bez jego pieniędzy nie mieliby dostępu. To, jak duże będą to korzyści, zależy od wyboru miejsca, na którego sponsorowanie firma się zdecyduje – im bardziej jego publiczność będzie odpowiadać grupie docelowej firmy, tym większa liczba kliknięć na link prowadzący do jej witryny i większe znaczenie korzyści związanych z budowaniem image’u firmy. Odpowiednie dobranie miejsc w sieci, które firma będzie sponsorować, to zatem kluczowy element warunkujący powodzenie tej formy internetowej reklamy.

Przygotowanie kampanii reklamowej w Internecie

mocno archiwalna praca mgr

Pięć najważniejszych elementów przygotowawczego etapu każdej kampanii reklamowej to: 1) określenie celu kampanii, 2) określenie najważniejszych korzyści związanych z reklamowanym produktem (Unique Selling Proposition – USP), 3) określenie grupy docelowej, 4) wybór środków reklamowych, które zostaną zastosowane w kampanii, 5) wybór miejsc ukazywania się reklamy (media planning). Omówienie tych elementów posłuży zatem do zanalizowania przygotowań do kampanii reklamowej drukarki HP LaserJet 1100A.

Określenie celu kampanii

IDM za najważniejsze cele kampanii uznał:

  • powiadomienie polskich użytkowników Internetu o nowym produkcie wprowadzanym na rynek przez Hewlett Packard,
  • przedstawienie zalet produktu, pokaz/opis działania,
  • budowanie image’u przedsiębiorstwa.

Określenie najważniejszych korzyści

Najważniejsze korzyści dla konsumenta, związane z reklamowanym produktem, IDM określił natomiast w następujący sposób:

  • szybkie wydruki o bardzo dobrej jakości,
  • funkcjonalność – drukuje, skanuje kopiuje, wysyła fax przez modem w komputerze,
  • zaoszczędzenie miejsca na biurku.

Określenie grupy docelowej

Reklamę postanowiono skierować do:

  • osób używających komputera do pracy zawodowej,
  • małych biur potrzebujących urządzeń o dużej funkcjonalności i jednocześnie po przystępnej cenie,
  • pracowników dużych firm, którzy potrzebują drukarki osobistej na swoim biurku.

Wybór środków reklamowych

W kampanii, IDM zdecydował się na wykorzystanie przede wszystkim bannerów reklamowych nakłaniających do odwiedzenia strony podającej szczegóły o produktach, zamieszczonej na serwerze Hewlett Packard Polska (http://www.hp.com.pl/printers/biurowe/1100i1100a.html/).

Agencja przygotowała sześć rodzajów animowanych bannerów:

Banner 1 (B1) – „Wszystko w jednym”

Banner 2 (B2) – „Znamy się mało”

3)        Banner 3 (B3) – „Dialog”

4)           Banner 4 (B4) – „Kliknij”

5)      Banner 5 (B5) – „Bałwany”

6)           Banner 6 (B6) – „Komputerki”

Przekaz reklamowy zawarty na praktycznie wszystkich bannerach (B1, B2, B3, B5, B6) został zatem tak skonstruowany, aby w sposób racjonalny przedstawić wszystkie najważniejsze korzyści związane z reklamowanym produktem – na każdym z wymienionych bannerów pojawia się np. zdanie podkreślające możliwość drukowania, kopiowania i skanowania na drukarce LaserJet 1100A. Realizacji innego celu kampanii – budowaniu wizerunku Hewlett Packard – służyć miało natomiast zawarcie nazwy firmy w reklamie – pojawia się ona albo w pełnej postaci włącznie z logo firmy (bannery B1, B2, B5), albo w wersji skróconej „HP” (bannery – B3, B6). Inny charakter – bardziej prowokujący do kliknięcia ze względu na tajemniczość, a także napis :”kliknij (…) jeśli potrafisz” – ma natomiast banner B4.

Oprócz animowanych bannerów, IDM postanowił wykorzystać w kampanii także inne środki reklamowe – artykuł sponsorowany (załącznik 1) oraz banner tekstowy, które zdecydowano się umieścić w jednym z internetowych magazynów.

Wybór miejsc ukazywania się reklamy

Wyboru miejsc ukazywania się reklamy IDM, dokonał wyszukując w sieci te witryny, których goście najbardziej odpowiadali przyjętej grupie docelowej kampanii. Informacje o odwiedzających pochodziły od właścicieli poszczególnych witryn i zostały przygotowane na podstawie ankiet przeprowadzonych na tych stronach. Jedyną witryną, która przedstawiła badania zewnętrznej firmy – Pracowni Badań Społecznych z Sopotu – była Wirtualna Polska. Na podstawie tych informacji IDM zdecydował się na umieszczenie banneru tekstowego oraz artykułu sponsorowanego w Web Kurierze (webkurier.pdi.net), bannery animowane zdecydowano natomiast umieścić w następujących witrynach: Businessman Magazine (businessman.com.pl/), Rzeczpospolita (rzeczpospolita.com.pl), Parkiet (parkiet.com.pl/), Gazeta Wyborcza (gazeta.p/), Chip (chip.pl), PC Kurier (pckurier.pl/), PC Magazine, Magazyn Internet (mi.com.pl/), Magazyn x86 (x86.com.pl/), SuperMedia (supermedia.pl/), Wirtualna Polska (http://www.wp.pl/) oraz Optimus Net (onet.pl/).

Wpływ poszczególnych narzędzi marketingowych na innowacyjność produktu

Marketing obejmuje reguły i opartą na nich działalność skierowaną na poznanie oraz pobudzenie popytu i podaży przy uwzględnieniu potrzeb, wymagań i preferencji nabywców.[1] Marketing polega więc na dostosowaniu się do zmiennych warunków rynkowych i aktywnym wywieraniu wpływu na rynek dla osiągnięcia swoich celów. Koncepcja marketingu oznacza, że punktem wyjścia dla wszystkich działań podmiotów gospodarczych są potrzeby i wymagania ostatecznych odbiorców.[2] Według W. Grzegorczyka przedstawiona wyżej definicja marketingu odnosi się do wszystkich podmiotów gospodarczych, a więc również do banków. Różnice między nimi a innymi podmiotami gospodarczymi np. przedsiębiorstwami produkcyjnymi a handlowymi polegają przede wszystkim na przedmiocie działalności, czyli oferowanym produkcie.

Nowoczesne technologie, komputery, bankomaty, maszyny do liczenia pieniędzy, rywalizacja w budowaniu i wdrażaniu nowych produktów powodują niejednokrotnie, że personel koncentruje się na technicznych aspektach produktu, zapominając o kliencie i jego potrzebach. Obsługa klienta – czyli sposób, w jaki pracownicy sprzedają produkt – jest jednym z najważniejszych czynników wpływających na konkurencyjność banku. Personel powinien zatem nie tylko dbać o klienta, próbując zadowolić go w jak największym stopniu, lecz również myśleć tak, jak klient, aby zrozumieć jego potrzeby, dowiedzieć się co go zadowala, a co drażni i denerwuje. Jakość usługi jest tym, co przyciąga klienta do banku i wzmacnia lub osłabia jego lojalność wobec organizacji. Pracownicy banku nie powinni traktować klienta jak kogoś z zewnątrz, lecz uznać go za najważniejszą część struktury organizacji, a przywiązanie i utrzymanie klienta powinno być priorytetem długofalowej strategii skutecznego działania w konkurencyjnym otoczeniu. Należy rozpowszechniać wśród pracowników pogląd, że każdy z nich, nawet ten, który w swojej pracy nie ma bezpośredniego kontaktu z klientem, pracuje po to, aby zaspokoić jego potrzeby. A zatem, aby świadczyć usługi wysokiej jakości należy badać oczekiwania i wymagania klientów oraz stopień dotychczasowego zaspokojenia. Jest to istotne z punktu widzenia możliwości oceny poziomu jakości usługi oraz dokładnego rozpoznania, co i jak można ulepszyć w samym produkcie, usłudze lub procesie jej świadczenia.[3]

Oprócz identyfikacji klientów zewnętrznych, powinno się identyfikować również klientów wewnętrznych, tj. tych, do których kierowany jest wynik pracy wcześniejszej komórki. Według koncepcji „klienta wewnętrznego”, organizacja nie może dobrze wypełniać oczekiwań klientów zewnętrznych, jeśli wynik pracy przekazywany pomiędzy pracownikami (klientami wewnętrznymi) jest niewystarczający lub z błędami. Klient zewnętrzny w banku często jest równocześnie dostawcą. Dostarcza informację, pieniądze, dewizy. W zamian kupuje takie produkty banku, jak: przekaz, karta kredytowa, kredyt, doradztwo finansowe. Jakość usługi finansowej zależy więc w pewnym stopniu od samego klienta, od tego, co dostarczył bankowi. Klient jako dostawca i odbiorca jest więc początkowym i ostatecznym ogniwem w łańcuchu powiązań z bankiem.

Ważnym elementem w procesie świadczenia usług bankowych jest identyfikacja klientów. Na przykład w przypadku podmiotów gospodarczych określenie, kto reprezentuje go w kontaktach z bankiem, a w tym: kto podejmuje decyzje, kto określa wymagania wobec banku, kto doradza klientowi w jaki sposób korzystać z usług finansowych, kto wewnątrz przedsiębiorstwa korzysta z usług banku. W niektórych przedsiębiorstwach może to być ta sama osoba, w innych każdą z wymienionych spraw może zajmować się inny pracownik.[4]

W przypadku klientów – osób fizycznych sprawa z pozoru wydaje się prosta, wszystkie te funkcje sprawuje jedna osoba. Osoby fizyczne jednak często nie są zorientowane w rodzajach usług finansowych; szukają rad w różnych czasopismach, telewizji, radiu. Poza tym w przypadku osób małoletnich decyzje podejmują ich rodzice.

W teorii zarządzania przez jakość zwrócona jest uwaga na dwa rodzaje klientów. Należą do nich: kupujący (podejmuje decyzje, płaci) użytkujący (przedstawia specyfikację, użytkuje), którzy niekoniecznie muszą być tą samą osobą. Odnosi się to zarówno do klientów wewnętrznych, jak zewnętrznych. Często kupujący dokonuje wyboru za użytkującego; ma to miejsce zwłaszcza w dużych organizacjach, gdzie jedna komórka dokonuje zakupów lub tworzy nowe standardy pracy dla całej firmy. Przykładem może być wymieniony dział serwisu informatycznego, który tworzy system informatyczny dla organizacji na zlecenie kierownictwa (kupującego). Pominięcie przez kupującego oczekiwań i wymagań użytkującego może okazać się kosztowne dla organizacji – począwszy od niezadowolenia, po spadek produktywności pracy użytkującego, co przekłada się na rezultaty działalności przedsiębiorstwa. Funkcje kupującego mogą być w organizacji rozdzielone na: decydującego (może on nie rozumieć do końca wszystkich aspektów kupowanego lub odbieranego produktu), przedstawiającego specyfikację (w dużych organizacjach niekoniecznie musi być to osoba, która użytkuje dany produkt) oraz płacącego (odpowiedzialny za sprawy finansowe organizacji, przedstawia propozycje decydującemu). Dodatkowo mogą występować osoby nie związane bezpośrednio z daną transakcją – na przykład doradcy, którzy udzielają porad, sporządzają ekspertyzy dotyczące przedmiotu zakupu. Przy nawiązywaniu kontaktu z klientem (dużą organizacją) ważne jest poznanie, z którymi osobami można rozmawiać, zakresu ich kompetencji i odpowiedzialności. Jeśli nie można zidentyfikować klientów, którzy otrzymują nasz produkt oznacza to, ze produkujemy produkt niskiej jakości. Bank powinien poza tym identyfikować punkty kontaktów występujących z jego strony oraz obszary tematyczne i zasięg odpowiedzialności reprezentowany przez bank w tych kontaktach.

[1] J. Dietl, Marketing, PWE, Warszawa 1995, s.16

[2] W. Grzegorczyk, Strategie marketingowe banków, PWN, Warszawa 1997, s.6-7

[3] K. Opolski, Strategia jakości w nowoczesnym zarządzaniu bankiem, Olympus, Warszawa 1998, s. 101-102

[4] W. Grzegorczyk, Strategie marketingowe, op. cit., s. 95

Etapy działań promocyjnych

Aby spełnić wszystkie założone cele (zmiana wizerunku miasta, zwiększenie ilości turystów, zwiększenie inwestycji w mieście, wzrost świadomości mieszkańców na temat działań podejmowanych przez samorząd, itp.), należy zaprojektować plan działań (strategię) promocji. Aby działania te były efektywne, należy przejść przez następujące etapy.

Tabela 4 Etapy działań promocyjnych w organizacji

Główne etapy Podejmowane działania, pytania, które należy sobie zadać
1. Zidentyfikowanie odbiorców promocji o Pytamy, kto będzie odbiorcą przekazu promocyjnego (mogą nimi być: potencjalni nabywcy, pośrednicy, dostawcy, kooperanci, środowiska branżowe, eksperci, liderzy opinii, władze, konkurencja)

o Badamy zachowania klientów i funkcje jakie pełnią poszczególne osoby w procesie zakupu

2. Określenie celów promocji o Pytamy o cele promocji, czy mają one być celami ekonomicznymi, np. wzrost sprzedaży, czy mają informować i nakłaniać do pewnego działania. o Określamy, czy cele będą długo- czy krótkofalowe

Przykłady takich celów w organizacji mogą być następujące : o              Osiągnięcie pewnego udziału w rynku

o Poinformowanie klientów o zaletach nowowprowadzanego na rynek produktu o Utrwalenie mocnej pozycji na rynku o            Przedłużenie życia produktu

o      Równoważenie działań promocyjnych konkurencji

o inne

3. Opracowanie projektu przekazu Ustalamy:

o co ma zawierać przekaz o          W jaki sposób zostanie on zrealizowany

o     Kto zrealizuje przekaz

o Na jakie bariery techniczne i emocjonalne możemy natrafić, jak ich uniknąć

4. Dobór

instrumentów promocji i kanału przekazu

Udział form zależy przede wszystkim od rodzaju produktu (np. czy jest to produkt inwestycyjny, czy konsumpcyjny) oraz miejsca w organizacji dystrybucji. Należy tu wziąć pod uwagę czynniki związane z :

o Produktem (rodzaj, cenę, cykl życia, itp.)

o Nabywcą (ilość, struktura, dochody, płeć, zachowania)

o   Strategią organizacji (marka towaru, ceny, dystrybucja, personel, budżet)[1]

5. Określenie

budżetu promocji

Kwotę ustalamy wg wybranej metody:

–       Analogia historyczna do poprzedniego roku

o      Procentowy udział w  obrotach

o Tyle ile konkurencja o Odpowiedni udział w reklamie branży

o     Metoda zadaniowa

o     Tyle, ile można

Ustalamy gdzie i jaką kwotę wydać (czy ma to być reklama prasowa, czy telewizyjna, itp.)[2]

6. Pomiar i ocena skuteczności promocji Wykonujemy ją poprzez zadawanie sobie następujących pytań: o         Gdzie jesteśmy?

o Dlaczego tutaj? o       Gdzie możemy i powinnyśmy być?

o     Jak tam dotrzeć?

o    Czy zbliżamy się do celu?

Kontrolować możemy: efekty sprzedażowe (np. dynamika sprzedaży), efekty niemierzalne (np. znajomość marki, stosunek klientów do firmy, itp.)[3]

Źródło: Opracowanie własne na podstawie J. Kall Reklama, s. 110-111 L. Bielski, Podstawy marketingu, s. 292-295

[1]   I. Bielski, Podstawy marketingu, TKNOiK, Toruń 1998, s.292-295

[2]  J. Kall, Reklama. PWE, Warszawa 1994, s. 110-111

[3]   I. Bielski, wyd. cyt., s.295-297

Rynek sprzedaży w Internecie

Postępująca komercjalizacja sieci Internet spowodowała, że wiele firm zaczęło postrzegać Internet nie tylko jako środek reklamy i marketingu, ale i medium poprzez ,które z dużym powodzeniem można prowadzić działalność gospodarczą, sprzedając towary i usługi (e-commerce i sklepy on-line) lub oferując serwisy informacyjne ( serwis on-line).[1]

Termin „e-commerce” czyli elektroniczny handel oznacza kupowanie i sprzedawanie produktów, usług lub informacji drogą elektroniczną.

Wykorzystując technologię sieci Internet możliwy jest bezpośredni dostęp do katalogów i formularzy zamówień, co pozwala na szybkie zrealizowanie zamówienia od klienta . Pozwala także na obniżenie kosztów związanych z drukowaniem katalogów reklamowych, korzystaniem z centrów telefonicznych , obsługą klienta itp.[2]

Handel elektroniczny pozwala na :

  • obsługę wielu klientów jednocześnie,
  • możliwość dopasowania treści poszczególnych stron WWW do wymagań i preferencji grupy klientów,
  • prezentację informacji z dowolną szczegółowością,
  • aktualizowaniem informacji na bieżąco,
  • generowanie formularzy wypełnianych przez klientów,
  • możliwość integracji z bazami danych np. informacje o zapasach artykułów w hurtowni , magazynie,
  • zbieranie opinii i uwag klientów o oferowanych produktach i usługach,
  • całodobowy serwis informacyjny.[3]

Prowadzenie sprzedaży on-line jest szczególnie korzystne dla dużych producentów , ponieważ pozwala wyeliminować liczne grono pośredników, a tym samym obniżyć koszty i oferować towar po znacznie korzystniejszej cenie.[4]

Każda transakcja realizowana poprzez sieć elektroniczną jest rezultatem czterech etapów:

  • wyszukiwania,
  • zamówienia,
  • płatności [5].

Pierwszym etapem jest wyszukiwanie odpowiedniej oferty , w tym wypadku istotny wpływ na poziom sprzedaży ma sposób prezentacji i promocji towarów. Wykorzystując techniki multimedialne stosowane w Internecie sprzedawca może  przygotować atrakcyjnie prezentujące się materiały informacyjne i reklamowe. Sieć umożliwia ponadto kierowanie użytkownika do  serwisów zawierających informacje na temat danego produktu np. testy, opisy, recenzje. Duże znaczenie na poziom sprzedaży ma również możliwość prezentowania oferty danego sklepu przez 24 godziny na dobę przez cały rok bez znaczącego zwiększenia kosztów.[6]

Z punktu widzenia klienta jedną z najważniejszych zalet sklepów internetowych , jest to, iż umożliwia dokonanie zakupów bez wychodzenia z domu. Natomiast dostęp do sklepów przez 24 godziny pozwala na dokonanie zakupów o dowolnej , korzystnej dla klienta porze. Zakupy on –line przez brak ograniczeń czasowych oraz barier geograficznych pozwalają na dłuższe zapoznanie się z ofertą oraz  wybór najlepszego i najkorzystniejszego z punktu widzenia ceny towaru.[7]

Drugim etapem transakcji jest złożenie zamówienia. Jest ono składane bezpośrednio przez Internet . Klient wchodząc na odpowiednią stronę WWW wypełnia formularz , w którym : wybiera produkt lub usługę , podaje swoje dane , wybiera formę płatności oraz podaje numer karty kredytowej ( w przypadku tej formy zapłaty).[8] Przy rozliczaniu transakcji dokonywanych przy pomocy Internetu stosowanych jest kilka form zapłaty :

  • przelew bankowy na konto dostawcy , który dokonywany jest po złożeniu zamówienia. Sprzedawca przysyła zamówiony towar dopiero po otrzymaniu potwierdzenia z banku o dokonanej transakcji,
  • wysyłka produktu za zaliczeniem pocztowym,
  • zapłata za pomocą karty kredytowej . Nabywca po wybraniu towaru w sklepie wirtualnym ,wypełnia odpowiedni formularz, w którym wypisuje swoje dane personalne oraz tajny numer karty.  U sprzedawcy zainstalowany jest terminal , który natychmiast weryfikuje przesłane dane w banku . Po sprawdzeniu prawidłowości danych następuje rozlicznie pomiędzy kupującym a sprzedającym.[9]

Badania przeprowadzone w sieci Internet wykazały , że głównym powodem rezygnacji z zakupów w sklepach wirtualnych jest niechęć do przysyłania własnych danych prze sieć.[10]

Sklepy internetowe oferują bardzo szeroki asortyment towarów : począwszy od artykułów spożywczych poprzez książki, płyty CD, oprogramowanie , aż po sprzęt elektroniczny. Towar zamówiony przez klienta dostarczany jest najczęściej pocztą lub firmy kurierskie.[11]

Główne towary nabywane przez Internet to :

  • produkty i usługi związane z komputerami – 26,9%
  • książki ,informacje , czasopisma – 24,9%
  • produkty internetowe i sieciowe – 8,5%
  • ubrania – 8,2%
  • muzyka i wideo – 8,2%
  • kwiaty , rośliny – 6,8%
  • prezenty – 6,5%[12]

Do wad sprzedaży przez Internet zaliczyć można :

  • różne sposoby realizowania płatności , co nie ułatwia dokonywania zakupów i często zniechęca nowych klientów nie przyzwyczajonych do posługiwania się elektronicznym pieniądzem,
  • czas oczekiwania na dostawę produktów do domu może wahać się od kilku do kilkunastu dni,
  • konieczność wliczania kosztów wysyłki w cenę towaru,
  • obawy klientów o bezpieczeństwo transakcji , związane z podaniem numeru karty kredytowej,
  • trudności ze złożeniem reklamacji , ponieważ sprzedawca znajduje się nie raz kilka tysięcy kilometrów od kupującego.[13]

[1] P.Adamczewski, Internet w praktyce biznesu…, op.cit. ,s.48

[2] R.Baran, Handel elektroniczny na rynku  środków produkcji, „Marketing i Rynek” nr 10 /2000

[3] P.Adamczewski , Internet w praktyce biznesu …, op.cit, s.53

[4] www.komputery.interia.pl

[5] W.Szpringer,  Handel elektroniczny-konkurencja czy regulacja, Difin, Warszawa 2000, s.29

[6] komputery.interia.pl

[7] J.Kall,Internet jako żródło informacji dla konsumenta, „Marketing i Rynek” nr 4 / 2001

[8] T.Szapiro, R.Ciemniak, Internet-nowa strategia firmy…, op.cit. ,s.82

[9] A.Smyk , Internet w firmie , Mikom, Warszawa 1998, s.103

[10] Z.Ruszczyk , Internet w biznesie …, op.cit , s.377

[11] komputer.interia.pl

[12] Z.Ruszczyk , Internet w biznesie, op.cit , s.376

[13] A.Smyk , Internet w firmie , op.cit.,s.102

Więzienie, a dobra reputacja

Stawiam sobie pytanie – czy więzienie jako „firma” może mieć dobrą reputację ?
Bezsprzecznie tak – więzienie może mieć dobrą reputację, jeśli prawidłowo realizuje obowiązki nałożone przez państwo, a funkcjonariusze prezentują się jako profesjonaliści, przygotowani do wykonywania swego zawodu i co najważniejsze nie wstydzący się zawodu funkcjonariusza SW.
W tym miejscu warto jeszcze wskazać, że jednym z największych osiągnięć uprawiania PR w okręgu łódzkim w ostatnich latach, poza zbudowaniem więzi ze społeczeństwem, było jak sądzę przełamanie oporów psychologicznych, lęków i kompleksów drzemiących wśród funkcjonariuszy.
Obecnie nie ma lęku i oporów w kadrze kierowniczej naszych jednostek przed kontaktami z mediami, ujawnianiem swoich nazwisk i poglądów, a nawet publicznych występów przed kamerami. Nie ma także stresu przed „konfrontacją” z innymi instytucjami (o większym prestiżu zawodowym), z którymi musimy wejść w kontakt służbowy. Ta zmiana postaw jest znacząca i godna podkreśleni.

Plan marketingowy biznesplanu

Firma będzie się starała dążyć do wzmacniania pozycji na rynku, jako firmy solidnej, produkującej wyroby dla dzieci o wysokiej jakości i bogatym wzornictwie.

Na rynku istnieje niewielka konkurencja. Dlatego Spółka chciałaby od początku zająć czołową pozycję. Główną uwagę będzie zwracała na:

  • wysoką jakość
  • elastyczność w dostosowywaniu się do oczekiwań klientów
  • pozyskiwanie nowych odbiorców

Analiza rynku

Zakup zabawek z drewna nie jest dla klientów potrzebą podstawową. Dlatego też firma wykorzystuje strategię luksusu rynkowego to znaczy sprzedaje drogie produkty lecz są one bardzo wysokiej jakości. Klientami są głównie osoby o wysokich dochodach, młodzi ludzie. Zwracający uwagę na ekologiczny aspekt produktu oraz jego edukacyjny charakter.

Strategia cen

Spółka kalkulując ceny opiera się na jednostkowym koszcie wytworzenia wyrobu. Ze względu na różnorodność asortymentu, a co za tym idzie różne koszty produkcji, ceny poszczególnych produktów są bardzo zróżnicowane. Inaczej kalkulowane są wyroby produkowane seryjnie a inaczej indywidualne zamówienie ( według wzorów dostarczonych przez zleceniodawcę ).

Dystrybucja

Firma posiada własny katalog, który przedstawia potencjalnym klientom ( sklepom, hurtowniom ). W przyszłości Zarząd chciałby zatrudnić akwizytora, aby w ten sposób dotrzeć z ofertą do większej ilości odbiorców. Wszystkie wyroby pakowane są w indywidualne pudełka.

Produkcja na eksport odbywa się na zasadzie realizacji zamówień przysłanych przez kontrahenta z Niemiec, który zajmuje się dalszą dystrybucją na terenie Europy i Ameryki.

Promocja i reklama

Ponieważ reklama firmy w piśmie branżowym „ Świat zabawek” oraz katalogu „Świat dziecka” nie przynosiły żadnego rezultatu postanowiono skoncentrować się na promocji wyrobów Spółki poprzez rozsyłanie ofert do konkretnych odbiorców ( przedszkoli, sklepów z zabawkami, szkół podstawowych ).

Wyroby firmy były prezentowane na specjalistycznych targach w Kielcach, Łodzi, Poznaniu na stanowisku zbiorczym kilku firm produkujących zabawki z drewna.

Sponsoring a mecenat

Sponsoring jest zbliżony do mecenatu czy wspierania kultury, sztuki, sportu i sfery społecznej, lecz wyraźnie różni się od nich. Te działania mają na celu finansowanie i wspomaganie przez biznes różnych dziedzin życia, lecz sponsoring jest traktowany przez stosujące go firmy jako możliwość promocji siebie i swych produktów. To jest główna motywacja i przyczyna tego rodzaju przedsięwzięć.

Różnice między sponsoringiem a mecenatem:

 Sponsoring:

  • dominacja działań w interesie przedsiębiorstwa cele marketingowe
  • świadczenia wzajemne obligatoryjne
  • fakt wspierania znany opinii publicznej
  • wspierający znany i szczególnie wyeksponowany

Mecenat:

  • dominacja działań w interesie kultury, sportu sfery społecznej
  • brak świadczenia wzajemnego
  • dyskretne, „ciche” wspieranie
  • wspierający nieznany lub występuje w tle[1]

[1] A. Sznajder Sztuka promocji czyli…, str. 129